Jakikolwiek materiał, w tym także metale oraz wyroby stalowe bez najmniejszego kłopotu wolno poddać przeróżnym rodzajom obróbki. Są w stanie to być formy mechaniczne, cieplne, chemiczne i wiele innych. Zapewne większość z nas chociaż raz w życiu dokonywała pewnych prac przy wyrobach metalowych, każda z nich jest swego typu obróbką. Wśród mechanicznych, w najwyższym stopniu atrakcyjnym jest naturalnie skrawanie, czyli cięcie pozwalające uzyskać materiał o określonych i niezbędnych nam rozmiarach. Do tego dochodzi też ścieranie, wiercenie, gięcie, frezowanie, wytaczanie i dużo innych.

Pod względem syntetycznym w największym stopniu globalną formą jest hartowanie pozwalające uzyskać jeszcze lepsze właściwości oraz wytrzymałość na wiele składników zewnętrznych oraz działanie rozmaitych sił fizycznych. Do obróbki należy zaliczyć także zagruntowanie i malowanie, przynoszące odporność na korozję oraz zabezpieczające przed najgorszym dopuszczalnym faktem, czyli rdzą. Każdy proces obojętnie czy mechaniczny, fizyczny, chemiczny lub ewentualnie inny definiowany jest mianem obróbki stali, ponieważ dzięki temu zmienia ona własny kształt, parametry i ogólny wygląd zewnętrzny – wypróbuj toczenie Kraków. Najistotniejszym procesem chemicznym następującym podczas obróbki stali jest naturalnie hartowanie.

Ma okazję dotyczyć ono nie tylko tego typu materiału, bo wybitnie nieraz słyszymy również o hartowanym szkle lub też innych wyrobach. Wykonuje się go przede wszystkim przez wzgląd na uzyskiwanie materiałów o jak najwyższej odporności na działanie wszelkich składników fizycznych, takich jak siły dynamiczne i statyczne i mechanicznych. Po zakończeniu tego etapu obróbki, żadne siły nie są w stanie zniszczyć w każdym calu danego materiału, a w szczególności stali.

Istnieje parę metod stosowania tego rodzaju procesu, a są to zwykle: proste, stopniowe, izotermiczne, powierzchniowe (płomieniowe, indukcyjne, kąpielowe, ślepe, laserowe, kontaktowe, elektrolityczne, impulsowe). Ogólna zasada hartowania polega na egzekwowaniu dwóch następujących niedługo po sobie czynności. Pierwszą jest potrzebne rozgrzanie stali do temperatury wynoszącej ponad 700 stopni i utrzymywanie jej przez określoną długość czasu. Po takim wygrzaniu ma obowiązek nastąpić jak najszybsze schłodzenie, by nie powstały niepomocne tlenki mogące zmienić atrybuty materiału.